Sometimes in the bathroom

London. The bathroom was small, but charming. I suppose it was there where we used to smoke. For  sure it was exactly there where we were spinning conceited visions of my future provoked by low-esteem and the impudence of youth: I was to own a world-famous textile studio in my enchanting place in the forest at the lake. Today during lone night pre-Christmas cleaning I was listening to the radio station (Trójka) when someone indroducing "London Calling" by The Clash said that the song is the anthem of every Polish emigrant who dreamed about coming back there. It's difficult to disagree with it and you know that it took long for me to get over it.

One day, I'll come there with Kiku. I already see her running around those places (which I yearn and sanctify) and through her carefree laughter and freshness they become brand new, just places with the woderfully prosaic present.

And those dramatic Christmas Eves in the foreign country (do you know that I think about them with almost longing? ok, maybe I long more for you than those Christmas Eves).

This film is especially for you, I couldn't not to show it - too many points of convergence, it's a bit like those of our nonsensical night prattle in a distorting mirror...

But maybe it wasn't the bathroom but the stairs in the kitchen?

Londyn. Łazienka była mała, ale urocza. To chyba tam zawsze paliłyśmy. Na pewno właśnie tam siedziałyśmy gdy snułyśmy chełpliwe, podszyte kompleksami i zuchwałością młodości wizje mojej przyszłości: po skończeniu moich studiów miałam mieć znane na całym świecie studio tkanin w moim uroczym miejscu, w lesie nad samym jeziorem. Dzisiaj przy samotnowieczornym onirycznym sprzątaniu przedświątecznym słuchałam audycji w trójce, gdzie zapowiadając "London Calling" The Clash ktoś rzucił hasło, że to hymn każdego polskiego emigranta, który marzy o powrocie tamże. Trudno się nie zgodzić i wiesz, że długo trudno było mi się z tego otrząsnąć. 

Kiedyś przyjadę tam z Kiku. Już widzę jak biega po tych miejscach dla mnie tak uświęconych i wytęsknionych sprawiając swym beztroskim śmiechem i świeżością, że stają się od nowa i po raz pierwszy i po prostu miejscami, cudownie  prozaiczną teraźniejszością.

I te dramatyczne Wigilie na obczyźnie (wiesz, że teraz myślę o nich z niemalże tęsknotą? ok, może bardziej za Wami niż za Wigiliami).  

Specjalnie dla Ciebie ten film, bo nie mogłam go nie pokazać - za dużo zbieżnych punktów, to trochę jakby te nasze bezsensowne nocne bajdurzenie w krzywym zwierciadle...

A może to jednak nie była łazienka, tylko schodki w kuchni?

My October / Mój Październik

Part of me wants to share it with you and the another one wants it to be only mine forever. 

Autumn is the time of the year which is only mine, special, enchanting but also for every and each of us.

We wait for summer whole year and usually it turns out not to be as we dreamt about it. This October was more beautiful, sunnier, and colourful than the one I had anticipated.

Trochę chcę się z Wami tym podzielić, a trochę chcę by na zawsze pozostało to tylko moje.

Jesień to czas tylko mój, wyjątkowy, wymarzony, a trochę wszystkich i dla każdego.

Na lato czeka się cały rok i zazwyczaj okazuje się, że nie jest ono takie jak je sobie wyobrażaliśmy. Ten październik był piękniejszy, słoneczniejszy i barwniejszy od tego jak sobie go wcześniej wyobrażałam.

I walked with my mother and my dauther the paths trodden with the memories from my childhood. The forest paths on which the autumn caused me to mistake Kiku with little Riku and older Riku with Kiku's grandmother when she was younger... Time seemed to come full circles, and that season of the year makes one long for no-one-knows-what. And when I start talking so banally there is only one person who is able to change the most hackneyed and confusing feelings into the simplest words and create the soundtrack of my fall with this most extra-ordinary song (here). The song only for me. And for the thousands of others.

Chodziłam z moją mamą i z moją córką ścieżkami wydeptanymi wspomnieniami mojego dzieciństwa. Leśnymi dróżkami, na których jesień sprawiała, że nie mogłam czasami odróżnić Kiku od małej Riku, a dużej Riku od młodej babci Kiku... czas zdaje się zataczać kręgi, a ta pora roku sprawiać, że tęskni się znowu nie wiadomo za czym. A gdy robi się tak banalnie to jest tylko jedyna osoba, która najbardziej  banalne i zakręcone uczucia zamieni w najprostsze słowa i stworzy jedną niezwykłą piosenką (tutaj) soundtrack mojej jesieni. Piosenka tylko dla mnie. I dla tysięcy innych.

I also ferreted out TV serial(here) which I was watching while nestling in my sister and mother's arms as the thousands of others watching and trying to nestle in this world in those dark evenings. Actually, "Northern Exposure" made all evenings autumnal. And accentuated the charm of living in such beautiful backwoods as ours...

Wyszperałam też serial(tutaj), przy którym wtulałam się jako nastolatka w moją siostrę, tak jak tysiące innych oglądających wtulających się w świat, ciemnym wieczorem. Przy "Przystanku Alaska" wszystkie wieczory były jesienne. I podkreślały urok mieszkania na tak pięknym zadupiu jak nasze...

Unexpected Visit, Zucchini Quiche and a Beautiful Vision / Niespodziewana wizyta, quiche z cukinią i piękna wizja

Unexpected visits are.... unexpected. That one was unexpected and nice, which is rare. We set out by bike to a ravishing village - Pluski. As every time I'm there the place dazzled me with its beauty again. Because that particular August day was rainy and autumnal our bathing suits remained dry.

On the beach we saw a scene which remained after the outdoor party for the village. The first thought which occured to me was how delightful it would be to host a theatre for children or adults (eg. Shakespeare...) on such a day. Children sitting all around, beautiful and simple stage design, not mentioning live music (one may dream...). How about, at least once in five years, to balance the unrefined outdoor parties, treating children with something of such a high quality. How about not stuffing our children with anything, with junk? I seriously doubt whether candy floss and tacky music from the loudspeakers is everything we can give our children - do we, as this community, as society want to give them as little as that? And here, don't get me wrong, I wasn't to outdoor party in Pluski this year (I was few years ago and it was great), I love the homey feel of their handwritten posters, even more - candy floss and tacky music may have their unique charm but... only as a quaint anachronism and that becomes terrible when this is the repetitive and only alternative. And I am afraid that's the situation in my region. One may argue that it is a matter of money. I don't think so - one fireworks show, if I am not wrong we have this doubtfully educational pleasure twice a year, is a huge expense and it lasts few minutes at night and at the time the little ones are fast asleep.

There are so much beauty of the highest quality in the nature of our region and we pass by satysfying ourselves with the lowest quality and we mould our children in this way.

Niespodziewane wizyty bywają.... niespodziewane. Tamta była niespodziewana i miła, a to rzadkość. Wybrałyśmy się rowerem  do przeuroczych Plusk. Jak za każdym razem gdy tam jestem tak i teraz olśniło mnie wciąż na nowo piękno tej miejscowości. Ponieważ tamten sierpniowy dzień był  deszczowy i jesienny stroje kąpielowe zostały suche. 

Na plaży została scena po festynie. Wyglądała pięknie w tym miejscu, tego popołudnia. Od razu przyszło mi na myśl jak cudownie byłoby gościć takiego popołudnia teatr dla dzieci lub dorosłych (np. Shakespeare...), jak wspaniałe tło tworzyłoby usypiające jezioro dla przedstawienia. Dzieci siedzące dokoła, piękna scenografia, nie mówiąc o muzyce na żywo (chociaż- pomarzyć zawsze można....). A gdyby tak, choćby raz na pięć lat, dla równowagi dla festynów zafundować coś o tak wysokiej jakości; nie zapychać dzieci byle czym. Mam spore wątpliwości czy wata cukrowa i tandetna muzyka z magnetofonu to naprawdę ma być to na co nas stać jeżeli chodzi o nasze dzieci - czy to chcemy jako społeczność im dać. Tutaj muszę coś wyjaśnić - nie byłam na festynie w Pluskach w tym roku (byłam kilka lat temu i było świetnie), ręcznie pisane ogłoszenia o tym festynie są cudowne, co więcej - wata cukrowa i tandetna muzyka z głośników ma w sobie pewien urok gdy...  od czasu do czasu jako powiew nostalgii ale staje się to tragiczne kiedy jest to powtarzająca się i jedyna alternatywa, a obawiam się, że tak właśnie jest w mojej gminie. Ktoś powie - pieniądze. Nie sądzę - jeden pokaz fajerwerków (jeżeli się nie mylę to mamy taką 'pouczającą przyjemność' dwa razy w roku) to spory wydatek dla takiej gminy, a trwa moment i, ze względu na porę, najmłodsi nie mogą się nim cieszyć.  Jest tyle piękna i najwyższej jakości w naturze naszej okolicy, a przechodzimy obok tego zaspakajając się rzeczami o najniższej jakości i w ten sposób kształtujemy nasze dzieci.

Pluski at this time of year is mesmerizing to such a degree that it is difficult to leave it. I and Kiku left late, about 7 p.m. leaving our friends on the pier. I thought that I wouldn't prepare anything special for dinner but the sensuality and smells of the place we left made me cook the quiche from this recipe (from a very useful and inspiring blog - in Polish). Above all, the dough is delicious and crunchy and the recipe is 100% vegan which is a great advantage for me.

Pluski o tej porze dnia są tak magnetyzujące, że trudno je opuścić. Wyjechałyśmy z Kiku późno, po 19tej zostawiając znajomych na kładce. Myślałam, że nie będę gotować nic specjalnego ze względu na porę, ale zmysłowość i zapachy tego miejsca sprawiły, że po powrocie do domu przygotowałam quiche z tego przepisu (to bardzo przydatny i inspirujący blog). Przede wszystkim, ciasto w tym daniu jest pyszne i kruche, a przepis jest całkowicie wegański co jest dla mnie ogromnym atutem. 

Zucchini and Potato Quiche

dough:

• 2-3 cups cornflour
• 1 tsp baking powder
• 1/2 tsp sea salt
• ca. 1/2 cup oil or olive oil (I used 1/4)
• cold water

filling:

• 2 middle zucchini (ca. 800 g)
• small onion
• 1 tsp dried thyme
• sweet or spicy paprika
• 3 middle potatoes (I used 1)
• 1 cup sunflower seeds and 1 tsp lemon juice for cream
• salt and pepper

Combine quickly all the dough ingredients adding as much water (after oil) as needed to form a ball. Preheat oven to 180-200 C degrees. Fit the dough into a tart pan brushed with oil, prick it with fork and bake in the oven ca. 5 - 8 minutes.

Heat oil, add onion and cook until transculent. Add grated zucchini, salt, papper, paprika and thyme, stir and cook for a moment. Peel potatoes and slice them extra thin.

Remove the dogh from the oven and place it on a wire rack.

Make the sunflower cream - soak the sunflower seeds (perfectly for a night but 15 minutes will do;), rinse and cover with water, add tablespoon of oil, teaspoon of lemon juice and pinch of salt, blend everything throughly add more water if needed. Filter the mixture on the sieve and you have a wonderful veagan cream (full of micro and macroelements).

Mix the sunflower cream with the zucchini mixture, taste, season if you want. Pour the zucchini mixture over the dough, place the potato slices on top and bake 20 minutes until potato slices are golden brown.

        (I placed some walnuts on top/ Położyłam na wierzch włoskie orzechy)

Quiche  z cukinią i ziemniakami

ciasto:

• 2-3 szklanki mąki kukurydzianej
• 1 łyżeczka proszku do pieczneia
• 1/2 łyżeczki soli morskiej
• ok 1/2 szklanki olej lub oliwy (ja dałam 1/4)
• chłodna woda 

farsz:

• 2 średnie cukinie (ok 800 gram)
• mała cebula
• łyżeczka suszonego tymianku
• słodka lub ostra papryka w proszku
• 3 średnie ziemniaki (ja użyłam jednego)
• ok. szklanki pestek słonecznika i sok cytryny na śmietanę
• sól i pieprz 

Ciasto zagniatamy szybko dodając tylko tyle wody, ile potrzeba po wchłonięciu się oleju aby uzyskać kulę.

Nagrzewamy piekarnik do 180-200 stopni, rozkładamy ciasto wnatłuszczonej formie, kłujemy spód widelcem i wkładamy foremkę do piekarnika na 5-8 minut.

Cebulę podsmażamy na złoto na oleju, cukinie trzemy na tarce o grubych oczkach, mieszamy z cebulą, solą, pieprzem, tymiankiem i papryką, mieszamy, dusimy przez chwilę. Ziemniaki obieramy i kroimy na bardzo cienkie plasterki.

Wyjmujemy spód i stawiamy na blacie. 

Robimy śmietanę z pestek słonecznika - w skrócie polega to na uprzednim namoczeniu słonecznika (najlepiej na noc, ale 15 minut też będzie ok;), odcedzeniu, dodaniu łyżki soku z cytryny, oleju, soli, wody (tyle by przykryła pestki) i dokładnym zblendowaniu (w razie potrzeby można dodać więcej wody). Następnie odcedzamy wszystko na sicie i mamy wspaniałą wegańską śmietanę (bogatą w mikro i makro elementy). 

Gotową śmietanę mieszamy z cukinią, smakujemy, możemy jeszcze przyprawić. Farsz cukiniowy wykładamy na nasz spód, a u góry układamy plasterki ziemniaków. Pieczemy ok 20 minut, aż ziemniaki się zarumienią.

Magical Cartography

I think about Marco Polo and the maps with the lands still described as terra incognita. Later, direct experience of places became replaced with maps. In Paris, in the 60's situationists postulated psychogeography as a new, personal and subjective attitude toward places and experiencing cities through aimless wandering. In the 80's Michel de Certau revealed machanism of the suppression of people in the urban net.

Myślę o Marco Polo i mapach, na których wciąż widniały tereny opisane jako terra incognita. Później mapy zastąpiły bezpośrednie doświadczenie miejsca. W Paryżu, w latach 60-tych sytuacjoniści postulowali o nowe podejście do przestrzeni - psychogeografię. Psychogeografia to osobiste, subiektywne podejście to miejsc, doświadczanie ich poprzez bezcelowe błądzenie, błąkanie po mieście. W latach 80-tych Michel de Certau obnażył mechanizmy zniewolenia człowieka w sieci ulic i regulacji.

On the rainy day we set out to make a map. A map of a place we know like a back of our hands. But there are so many places we are connected with, the places which have whispered their stories to us... We visited them and in the particular one Kiku equipped herself with water for water painting. Riverside by Agnes Obel

W deszczowy dzień wyruszyłyśmy by stworzyć mapę. Mapę miejsca znanego niemalże na pamięć. Jest tyle miejsc z którymi jesteśmy związane, miejsc które szeptały nam swoje historie... W szczególnym z nich Kiku zaopatrzyła się w wodę do malowania.

So, we are to make a map. A map of places which we know as the back of... A map to celebrate, accustom with, thank and appreciate the land and our experiance here.

Tak więc chcemy narysować mapę. Mapę miejsc, które znamy jak własną... Mapę by zgrać się z, oswoić i podziękować miejscom i docenić nasze przygody i życie tutaj.

Perversely enough, it is a place which we know well that is easy to depart from. The place which we are connected with is a harmonious part of our identity. Such a space we are willing to protect and care for.

Wbrew pozorom miejsce, które dobrze się zna łatwiej jest opuścić. Miejsce, z którym jest się związanym harmonijnie tworzy naszą tożsamość. O taką przestrzeń jesteśmy gotowi dbać i chronić.

We chose a place where once we met two rabbits who looked like talking to each other. I love this spot and the trees which were plated here by my cousin's great-grandfather. I would like  this spot and these trees to remain as they are now but sadly I don't bear much hope for that because of short-sighted politics in our beautiful region.

Wybrałyśmy miejsce, w którym kiedyś spotkałyśmy dwa zające, które wyglądały jakby ze sobą rozmawiały. Uwielbiam to miejsce i drzewa, które zasadził tu pradziadek mojej kuzynki. Chciałabym aby to miejsce i te drzewa pozostały takie jakie są teraz na zawsze. Niestety jest to mało prawdopodobne z uwagi na krótkowzroczną politykę w naszym pięknym regionie.

I expected that Kiku's map would be a result of funny and innovative unskilfulness with perspective and a hint of my map. I thought that the place where we were painting would be the biggest part of her map. She will never stop to amaze me - she painted a big, colourful square which represented our house, green and blue patches, which stand for fields and the lake and tiny, black lines - the roads. 

Myślałam, że mapa Kiku będzie przedziwną wypadkową nieporadności z perspektywą i naśladowaniem mojej mapy. Podejrzewałam, że miejsce, w którym się znajdowałyśmy będzie zajmowało największą część mapy. Kiku chyba nigdy nie przestanie mnie zaskakiwać - namalowała bowiem duży, kolorowy kwadrat, który przedstawiał nasz dom, zieloną i niebieską plamę symbolizującą pola i jezioro oraz cieniutkie, czarne linie, które miały być drogami.

That's her magical cartography which allow me to enter some of her world whose centre turned out to be... our home.

Oto magiczna kartografia Kiku, która pozwoliła mi poznać kolejną część jej świata, którego centrum okazał się... nasz dom.

Silence in the Theatre in Summer / Letnia cisza w teatrze

The exhibition "Silence of the Dolls in the Summer.... What Does It Mean?" in Olsztyn Puppet Theatre is opened only till 15th of August. I got enchanted by this exhibition as soon as I walked into  the foyer which made me feel entering a magical world - unreal, dramtic and diverse. Everything ceased to be obvious and I felt as Moomins who during flood took shelter in the theatre and, not knowing what it really was, were taken by surprise whenever they discovered anything about the mechanism of the theatre. 

Tylko do 15 sierpnia w Olsztyńskim Teatrze Lalek otwarta jest wystawa "O czym lalki milczą latem". Jestem zauroczona tą wystawą ponieważ już wchodząc do foyer czułam się jakbym wchodziła do magicznego świata - nierealnego, dramatycznego i różnorodnego. Wszystko przestało tu być oczywiste, a ja miałam wrażenie, że jestem jak Muminki, które w trakcie powodzi znalazły schronienie w teatrze, a ponieważ nie wiedziały czym on jest wszystko wydawało się im niespotykane i magiczne. 

Every corner has a different character but all of them have in common the same theatrical atmosphere and consistency in creating the mood with e.g. colours and textures of the textiles. Besides I was moved by the vintage look of many puppets (e.g. Winnie the Pooh). And what about Kiku? She was happy that she could experience the puppets and props so closely which are normally  unattainable. (Adults may also take pleasure in doing something that is either as surreal as joining a puppet in eating fake ice-cream or as forbidden as touching props)

Każdy z zakątków ma nieco inny charakter, ale wszystkie łączy pewna teatralna atmosfera i  konsekwencja w tworzeniu nastroju za pomocą m. in. kolorów i faktrur tkanin. Poza tym,  rozczulił mnie fakt iż wiele lalek i eksponatów została wykonana w estetyce wyjętej prosto ze starych bajek telewizyjnych (np. Kubuś Puchatek). A Kiku? Była uradowana możliwością tak bliskiego obcowania z czymś co zwykle jest odległe i nieosiągalne podczas spektaklu (wystawa ta daje także dorosłym możliwość robienia czegoś zakazanego lub surrealnego - można dotykać eksponatów lub przysiąść się do lalki jedzącej sztuczne lody). Najbardziej podobała się jej chatka Puchatka, do której się wgramoliła i nie chciała wyjść.

I asked Renata Kurmin, the author of the exhibition, a few questions:

Zadałam autorce wystawy, Renacie Kurmin kilka pytań :

What do you think you would enjoy most from this exhibition if 

you were a child now?

I guess it would be the sea corner. I remember that when I was a child I enjoyed swimming a lot and I wanted to see all the fish and underwater creatures and stay there. That was my dream.

Jak myślisz, gdybyś była teraz dzieckiem co by Ci się w tej wystawie najbardziej podobało?

Chyba  kącik morski.  Gdy przypominam sobie siebie z dzieciństwa pamiętam, że bardzo lubiłam pływać i bardzo chciałam zobaczyć wszystkie te rybki i stworzenia z podwodnego świata i chciałam tam zostać. To było moje marzenie.

And what do you enjoy as an adult?

London corner. It refers to my memories from few years ago from London, where my best memories come from. And French corner because  it is my dream to go Paris.

 A z perspektywy osoby dorosłej co Ci się najbardziej podoba?

Kącik londyński. Odwołuje się on bowiem do moich wspomnień sprzed kilku lat, okresu i miejsca, z których zachowałam moje najlepsze wspomnienia. I kącik francuski bo marzę by pojechać do Paryża.

What was the intention of this exhibition?

I wanted the viewers to feel that they are in different space which is not Polish - to give them the feeling that they may be for a moment in Paris, London or sea but on the different, artistic level.

Jaka była koncepcja, zamysł tej wystawy?

Chciałam żeby odwiedzający faktycznie znalazł się w  przestrzeni niepolskiej - dać mu wrażenie że przez chwilę może znaleźć się w Paryżu, Londynie, nad morzem, ale na innym, artystycznym poziomie.

What did you enjoy most in the process of designing this exhibition?

Arranging the puppets and the feeling that it was me who was writing the scenario for them.

Co sprawiało Ci największą przyjemność w tworzeniu tej wystawy?

Ustawianie lalek i świadomość, że teraz to ja piszę im scenariusz.